”Για τον Κλαούντιο Μαρκίζιο και την ιστορία του στη Γιουβέντους, είναι ένα θέμα για το οποίο μπορώ να μιλάω πολύ πρόθυμα, γιατί είναι ένα όμορφο αθλητικό παραμύθι.

Προορισμένος ο Μαρκίζιο για τα ασπρόμαυρα, γέννημα θρέμμα της ομάδας, οπαδός της Γιουβέντους μέχρι το μεδούλι…

Ήταν προφανές ακόμα και σαν παιδί ότι θα έμενε στην Γιούβε για πολύ καιρό.

Τον θυμάμαι στην πρώτη προπόνηση με τους μεγάλους, στην τελευταία σεζόν με Καπέλο στον πάγκο, άλλη κατηγορία.

Η ιστορία του έχει κάτι απίστευτο στον τρόπο που εμπλέκεται με τη δική μου.

Όταν ο Κλαούντο ήταν οχτώ χρονών, το 1994, ήταν στις κερκίδες υποστηρίζοντας την Γιούβε, σε εκείνο το ματς με τη Φιορεντίνα, που σημάδεψε την καριέρα μου για πάντα.

Τον σκέφτομαι να χαίρεται με το γκολ μου στο 3-2 και δεκατέσσερα χρόνια μετά να χαίρεται ξανά, αυτή τη φορά στο γήπεδο, για το πρώτο του γκολ με την φανέλα της Γιουβέντους, μετά απο μια ασίστ μου, πάλι κόντρα στη Φιορεντίνα…

Σχεδόν σε κάνει να τρέμεις.

Σε μια τέτοια πορεία, υπάρχει πραγματικά όλη η αίσθηση του ποδοσφαίρου.

Μοιραστήκαμε υπέροχες εμπειρίες μαζί, ξεκινώντας από το ντεμπούτο του Κλαούντιο στην Σέριε Β, όπου έδειξε όλη του την προσωπικότητα.

Ήταν ένας ώριμος παίκτης κι’ας ήταν απλά ένα αγόρι.

Υποφέραμε σε δύσκολα χρόνια για την Γιούβε, μέχρι να επιστρέψουμε στις νίκες, την σεζόν το 2011-2012.

Τελευταία σεζόν για μένα, πρώτη γι’αυτόν.

Σχεδόν μια παράδοση.

Ανέπτυξα μια καλή σχέση μαζί του.

Έχουμε πολλά κοινά, συμπεριλαμβανομένου του πώς κατανοούμε το ποδόσφαιρο, τις αξίες των ομάδων, πώς συμπεριφερόμαστε εντός και εκτός γηπέδων.

Οι οπαδοί της Γιουβέντους θα είναι πάντα περήφανοι γι’ αυτόν.”

Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο

” Σαν παιδί μου άρεσε να παίζω στην επίθεση, καθιερώθηκα όμως ως μέσος.

Και χαίρομαι που είμαι μια από τις σημαίες της Γιουβε ,ήταν το όνειρο μου σαν παιδί, ειναι ένα απίστευτο μονοπάτι της ζωής μου.

Είμαι περήφανος, το ίδιο και όλη μου η οικογένεια… ήταν τόσο όμορφο αυτό το μονοπάτι που νιώθω ακόμα σαν να είμαι μέσα σε ένα όνειρο, παρόλο που έχουν περάσει τόσα χρόνια και έχουμε κερδίσει τόσα πολλά τρόπαια.
Είμαι ένα παιδί που έζησε στο Τορίνο, με παθολογική αγάπη για τα ασπρόμαυρα, που από μικρός το όνειρο μου ήταν να παίξω στη Γιουβέντους.

Τα κατάφερα.

Οταν οι τραυματισμοί δυσκόλεψαν την κατάσταση, το κίνητρο δεν ήταν πια το ίδιο.

Έκανα δύο όνειρα πραγματικότητα στη ζωή μου, το ένα να παίξω ποδόσφαιρο και το άλλο να παίξω στην ομάδα που αγαπώ.

Χιλιάδες σκέψεις και χιλιάδες εικόνες με συνόδευσαν.

Δεν μπορώ να σταματήσω να κοιτάζω αυτή τη φωτογραφία και αυτές τις ρίγες πάνω στις οποίες έχω γράψει τη ζωή μου ως άνθρωπος και ως ποδοσφαιριστής.
Αγαπώ αυτή τη φανέλα σε τέτοιο βαθμό ώστε να είμαι πεπεισμένος πως το καλό της ομάδας έρχεται πρώτο.

Πάντα.”
Κλαούντιο Μαρκίζιο