Ο Άρνολντ Τζέικομπ «Ρεντ» Άουερμπαχ (Arnold Jacob “Red” Auerbach, 20 Σεπτεμβρίου 1917 – 28 Οκτωβρίου 2006) ήταν Αμερικανός προπονητής καλαθοσφαίρισης και διοικητικό στέλεχος.
Υπηρέτησε ως πρώτος προπονητής στο NBA, κυρίως με τους Μπόστον Σέλτικς κατακτώντας εννέα πρωταθλήματα.
Ως προπονητής, ο Άουερμπαχ σημείωσε ρεκόρ στο ΝΒΑ με συνολικά 938 νίκες, ρεκόρ που διατηρήθηκε για τρεις δεκαετίες.
Για 16 χρόνια ήταν επικεφαλής προπονητής των Μπόστον Σέλτικς (1950–66).
Μνημονεύεται ως πρωτοπόρος του σύγχρονου μπάσκετ, επαναπροσδιορίζοντας το άθλημα ως ένα παιχνίδι που κυριαρχείται από ομαδικότητα και άμυνα και εισάγοντας το γρήγορη αντεπίθεση ως ισχυρό επιθετικό όπλο.
Έδινε επίσης μεγαλύτερη σημασία στην επιλογή των κατάλληλων παικτών (τους οποίους άφησε αρκετά ελεύθερους στο παιχνίδι). Καθοδήγησε πολλούς παίκτες που στη συνέχεια εισήχθησαν στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.
Ο Άουερμπαχ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων στο ΝΒΑ. Έγραψε ιστορία χρησιμοποιώντας τον πρώτο Αφροαμερικανό παίκτη του NBA, Τσακ Κούπερ το 1950, ενώ το 1964 παρουσίασε την πρώτη βασική πεντάδα με μαύρους στην ιστορία του πρωταθλήματος.
Έγινε επίσης πολύ γνωστός για το κάπνισμα ενός πούρου όταν πίστευε ότι μια νίκη ήταν εξασφαλισμένη, μια συνήθεια που έγινε, για πολλούς, “το απόλυτο σύμβολο της νίκης” κατά τη διάρκεια της θητείας του στους Σέλτικς.
Μετά την αποχώρησή του από την προπονητική του το 1966, υπηρέτησε ως πρόεδρος και στέλεχος των Σέλτικς μέχρι το θάνατό του.
Ως γενικός διευθυντής και πρόεδρος της ομάδας, κέρδισε επιπλέον επτά τίτλους ΝΒΑ και συνολικά 16 σε διάστημα 29 ετών, τα περισσότερα από οποιοδήποτε άτομο στην ιστορία του ΝΒΑ, καθιστώντας τον έναν από τα πιο επιτυχημένα διοικητικά στελέχη στην ιστορία του επαγγελματικού αθλητισμού της Βόρειας Αμερικής.
Το 1967, το βραβείο του Προπονητή της Χρονιάς στο NBA, το οποίο είχε κερδίσει το 1965, ονομάστηκε “Ρεντ Άουερμπαχ Τρόφι”. Εισήχθη στο Naismith Hall of Fame το 1969.
Το 1970 ονομάστηκε Πρόεδρος των Σέλτικς και κατείχε για πρώτη φορά τη θέση από το 1970 έως το 1997.
Το 2001, αφού πέρασε τέσσερα χρόνια ως αντιπρόεδρος της ομάδας, επέστρεψε στο ρόλο του ως πρόεδρος διατηρώντας τη θέση αυτή μέχρι το θάνατό του το 2006.
Το 1980, ψηφίστηκε ως ο καλύτερος προπονητής στην μέχρι τότε ιστορία του ΝΒΑ και αναδείχθηκε διοικητικό στέλεχος της χρονιάς το 1980.
Επιπλέον, ψηφίστηκε ως ένας από τους 10 καλύτερους προπονητές στην ιστορία του ΝΒΑ το 1996 και ένας από τους 15 το 2021.
Ως προπονητής
9 × Πρωταθλητής NBA (1957, 1959–1966)
Προπονητής της χρονιάς NBA (1965)
11 × Προπονητής του NBA All-Star Game (1957–1967)
Ομάδα επετείου NBA (25, 35 ετών)
Κορυφαίος προπονητής στην ιστορία του ΝΒΑ (1980)
Οι 10 καλύτεροι προπονητές στην ιστορία του NBA (1996)
Οι 15 καλύτεροι προπονητές στην ιστορία του NBA (2021)
Η φανέλα με το νούμερο 2 αποσύρθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς
Ως στέλεχος
7 × Πρωταθλητής NBA (1968, 1969, 1974, 1976, 1981, 1984, 1986)
Στέλεχος του ΝΒΑ της χρονιάς (1980)
