Ο Αντώνης Νικοπολίδης ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στην Αναγέννηση Άρτας.
Άρχισε να μαθαίνει τα βασικά στις ακαδημίες της ομάδας και το 1986 σε ηλικία 15 ετών, μεταπήδησε στο αντρικό τμήμα.
Το ταλέντο του δεν άργησε να φανεί, γεγονός που έφερε την καθιέρωση, συγκεντρώνοντας λίγο αργότερα τα βλέμματα των μεγάλων.
Τα χρόνια στον Παναθηναϊκο
Το 1989 ο Παναθηναϊκός κινείται για την απόκτησή του και τον ενσωματώνει στο ρόστερ του. Ο Αντώνης Νικοπολίδης θα βρει στην ομάδα τον Γιόζεφ Βάντσικ (ενσωματώθηκε στον Παναθηναϊκό έναν χρόνο αργότερα), από τον οποίο προσδοκά να μάθει πολλά. Όπερ και εγένετο.
Στο πλευρό του Πολωνού, ο Νικοπολίδης διδάσκεται και γαλουχείται επαγγελματικά. Αρχικά κάνει τα ρεπό του Βάντσικ και πολλή υπομονή.
Τα χρόνια περνάνε, όμως, δε χάνει την όρεξή του.
Όταν το αστέρι του Γιόζεφ φτάνει στη δύση του, ο Νικοπολίδης τον διαδέχεται αξιοπρεπέστατα και αναλαμβάνει δράση.
Το ντεμπούτο του με την πράσινη φανέλα, το πραγματοποιεί τη σεζόν 1989/90 σε ένα ματς εναντίον του Ολυμπιακού.
Την αγωνιστική περίοδο 1994/95 παίζει σε πέντε ματς και την επόμενη σεζόν σε τρία.
Φανέλα βασικού παίρνει ουσιαστικά τη σεζόν 1997/98.
Το 2002 βοηθά τα μέγιστα τον Παναθηναϊκό στο διάβα του για τα προημιτελικά του Champions League.
Την ερχόμενη σεζόν ωστόσο, ο Κώστας Χαλκιάς του παίρνει τη φανέλα του βασικού (ειδικά από τον Φεβρουάριο του 2004 και έπειτα).
Τα ρεπορτάζ της εποχής θέλουν τη διοίκηση των πράσινων ενοχλημένη, εξ αιτίας της κακής τροπής που είχαν πάρει οι διαπραγματεύσεις για το νέο του συμβόλαιο.
Κάπου εκεί μπαίνει στη μέση ο Ολυμπιακός και η αναστάτωση που προκαλείται είναι μεγάλη. Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού παίρνουν αρχικά το μέρος του, θεωρώντας πως η διοίκηση δεν τον ανταμείβει για τα όσα έχει προσφέρει, ωστόσο, γρήγορα η στάση τους αλλάζει μετά τη διαρροή της συμφωνίας του με τον “αιώνιο” αντίπαλο.
Ο Νικοπολίδης κατέκτησε τελικά το νταμπλ με τον Παναθηναϊκό, όμως η απογοήτευση του κόσμου είναι τόσο μεγάλη, που στη φιέστα όταν καλείται να σηκώσει το τρόπαιο, αποδοκιμάζεται έντονα.
Τα τρία συνεχόμενα νταμπλ
Είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει καταφέρει να πανηγυρίσει τρία συνεχόμενα νταμπλ.
Ένα με τον Παναθηναϊκό τη σεζόν 2003/04 και τα άλλα δύο με τον Ολυμπιακό τις σεζόν 2004/05 και 2005/06.
Η επίσημη ανακοίνωση της μεταγραφής του στον Ολυμπιακό γίνεται λίγο μετά την ολοκλήρωση του Euro 2004.
Για να δικαιολογήσει την απόφασή του δηλώνει, πως, αν και δεν ήταν οπαδός της νέας του ομάδας, η διοίκηση του Παναθηναϊκού του φέρθηκε αντιεπαγγελματικά και για το λόγο αυτό δεν είχε κανέναν ηθικό ενδοιασμό, να γίνει παίκτης του Ολυμπιακού.
Τα ερυθρόλευκα χρόνια…
Η σεζόν 2004/05 τον βρίσκει να υπερασπίζεται την εστία του Ολυμπιακού, ξεκινώντας να γράψει ένα νέο κεφάλαιο στο βιβλίο της ιστορίας του. Με το “καλημέρα” φτάνει στην κατάκτηση δύο συνεχόμενων νταμπλ με την ερυθρόλευκη φανέλα. Με τον Ολυμπιακό θα κατακτήσει συνολικά 6 πρωταθλήματα (ένα παραπάνω απ’ ότι με τον Παναθηναϊκό), καθώς και δύο ακόμη νταμπλ.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009/10 ο Νικοπολίδης αποφασίζει να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, ωστόσο δέχεται πιέσεις από τον πρώην πρόεδρο του Ολυμπιακού, Σωκράτη Κόκκαλη και πείθεται να παραμείνει για έναν ακόμη χρόνο.
Στην τελευταία του σεζόν, έχει χάσει πια τη θέση του βασικού, ωστόσο πραγματοποιεί 5 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 3 στην Ευρώπη..
Το κεφάλαιο Εθνική
Η καταξίωση και η καθιέρωση κάτω από τα γκολπόστ του Παναθηναϊκού, του ανοίγει τον δρόμο για μια θέση στο ρόστερ της Εθνικής, με την οποία θα ζήσει μεγάλες στιγμές στα χρόνια που ακολουθούν. Πραγματοποιεί το ντεμπούτο του στις 18 Αυγούστου 1999 εναντίον του Ελ Σαλβαδόρ. Έναν χρόνο και κάτι μετά το ντεμπούτο του, γίνεται ο βασικός τερματοφύλακας και της εθνικής Ελλάδας.
Αγωνίζεται στα προκριματικά για το Μουντιάλ του 2002, ενώ υπερασπίζεται τη γαλανόλευκη εστία σε ολόκληρη τη διαδρομή της πρωταθλήτριας Ευρώπης, από τα προκριματικά του Euro 2004 έως και τον τελικό της 4ης Ιουλίου, απέναντι στην Πορτογαλία.
Ο Αντώνης Νικοπολίδης άρχισε να παίζει μπάλα στα τέλη της 10ετίας του ’80 και ολοκληρώνει την καριέρα του στην αυγή της δεκαετίας του ’10.
Τέσσερις διαφορετικές δεκαετίες δηλαδή στα γήπεδα.
Στον ημιτελικό της διοργάνωσης απέναντι στην Τσεχία, πραγματοποιεί μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της ζωής του, συμβάλλοντας τα μέγιστα προκειμένου η Εθνική να πάρει την πρόκριση στον τελικό.
Απέναντι στην Πορτογαλία λίγες μέρες αργότερα, δείχνει ανίκητος ξανά, κρατάει το μηδέν στα μετόπισθεν και η Εθνική σηκώνει την κούπα στον ουρανό της Λισαβόνας.
Οι διοργανωτές τον συμπεριλαμβάνουν στην κορυφαία ενδεκάδα της διοργάνωσης, αποτελώντας τον καλύτερο τερματοφύλακα που συμμετείχε στο θεσμό.
Μετά την αποχώρηση του Θοδωρή Ζαγοράκη από την εθνική ομάδα , ο Αντώνης Νικοπολίδης γίνεται ο αρχηγός της.
Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2008 στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας, θα ηγηθεί της ελληνικής ομάδας.
Στις 15 Ιουνίου του 2008, μία ημέρα μετά την ήττα της εθνικής από τη Ρωσία, με 1-0 και τον αποκλεισμό από την τελική φάση της διοργάνωσης, ανακοινώνει την αποχώρησή του από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Στις δηλώσεις του, θα υποστηρίξει ότι είχε πάρει αυτήν την απόφαση, πριν την έναρξη της διοργάνωσης.
Οι συμμετοχές του:
Με την πράσινη φανέλα αγωνίστηκε σε 189 επίσημους αγώνες. Με τα ερυθρόλευκα μέτρησε 10 συμμετοχές λιγότερες (179), ενώ τέλος με την γαλανόλευκη στο στήθος, αγωνίστηκε σε 90 αναμετρήσεις.
Τίτλοι
1 Πρωτάθλημα Ευρώπης (2004)
11 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1990, 1991, 1995, 1996, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011)
9 Κύπελλα Ελλάδας (1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009)
3 Σούπερ Καπ Ελλάδας (1993, 1994, 2007)
