“Ήταν η πρώτη μου προπόνηση με τους Ρέιντζερς.

Μόλις επέστρεψα στα αποδυτήρια μετά το ντους ένιωθα μια δυσάρεστη οσμή. Πήρα το μπόξερακι μου και παρατήρησα ότι κάτι βαρύ ήταν μέσα.

Με άλλα λόγια, ο Γκασκόιν είχε κάνει την “μεγάλη του ανάγκη” στο εσώρουχο μου.
Όλα αυτά απλά επειδή του άρεσε να κάνει αστεία τέτοια.

Αυτός ήταν ο τρόπος ύπαρξής του. Στην τελική, πήγα σπίτι χωρίς εσώρουχο,μόνο με το παντελόνι.”
Είχε και τα καλά του όμως…
“Οι Ρέιντζερς απαιτούσαν να φοράμε ακριβά ρούχα.

Σε ένα πολυκατάστημα, ο Γκασκόιν μου αγόρασε πέντε κοστούμια.

Ήταν η ομάδα, που του το είπε να το κάνει.

Τα χρήματα θα αφαιρεθούν από τον μισθό μου.

Αργότερα ρώτησα την ομάδα πότε πρέπει να εξοφλήσω αυτό το χρέος.
Η απάντησή τους ήταν:

“Ο Γκασκόιν το κανόνισε”.