”Είμαι από το Λάγος της Νιγηρίας, αλλά κατάγομαι από το Όσουν, νότια πολιτεία όπου Χριστιανοί σαν εμένα και Μουσουλμάνοι ζουν μαζί.

Έχασα την μητέρα μου ακαριαία, είμαι το τελευταίο παιδί της οικογένειας, έχω τρεις αδερφές και τρία αδέρφια.

Ο μπαμπάς δεν έβρισκε δουλειά, οπότε μετακομίσαμε στην πρωτεύουσα.

Η μία αδερφή μου, πουλούσε πορτοκάλια, ένας αδερφός πουλούσε εφημερίδες, εγώ καθάριζα υπονόμους, κούρευα το γρασίδι και πουλούσα νερό.

Έκανα οτιδήποτε απλά για να επιβιώσω.

Ο μεγαλύτερος αδερφός μου ο Άντριου παράτησε το σχολείο για να με στηρίξει μόλις μπήκα στη σχολή ποδοσφαίρου.

Χρωστάω σε αυτόν και την οικογένειά μου ευγνωμοσύνη.

Οι ρίζες μου και οι άνθρωποι μου είναι κάτι πολύ σημαντικό για μένα.

Όταν υπέγραψα στην Βόλφσμπουργκ το 2017 δεν αγόρασα τίποτα για μένα, έδωσα αμέσως τα χρήματα και πήρα ένα σπίτι στο Λάγος της Νιγηρίας για τον πατέρα μου.

Έδωσα λεφτά στα αδέρφια μου και σήμερα όλοι είναι καλά και έχουν τις δουλειές τους.

Με κάνει χαρούμενο να ξέρω ότι τρώνε οι πεινασμένοι.

Πάντα με βοηθούσαν, είναι φυσιολογικό να θέλω να αλλάξω την ζωή τους.

Όταν ήμουν παιδί καθάριζα υπονόμους για 20 Νάιρα(λίρα Νιγηρίας).

Καθάριζα τους δρόμους στην γειτονιά μου, βοηθούσα τους γείτονές μου και πουλούσα νερό για 80 Νάιρα.

Είμαι ευγνώμων για το πού είμαι σήμερα και για όλα όσα πέρασα.

Όλα τα βάσανα που πέρασα, με έκαναν άντρα απο νωρίς.”

Βίκτορ Όσιμεν