Οι κυανόλευκοι υπενθύμισαν για άλλη μια φορά την ανθρώπινη ιστορία της προσφυγιάς τους και το πως άνθρωποι που βρίσκονταν την περίοδο 1974-75 στην διοίκηση της Αλκής στην Λάρνακα, βοήθησαν με το δικό τους τρόπο στο να σταθεί ξανά ο σύλλογος της Αμμοχώστου στα πόδια του μετά την καταστροφή που επέφερε η τουρκική εισβολή.
Μέσα στη δυσμενή πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση που επικρατούσε σε όλη την επικράτεια των ελεύθερων περιοχών και παρά τις δυσκολίες στην διαδικασία κοινωνικής ενσωμάτωσης που αντιμετώπισαν χιλιάδες πρόσφυγες στις τοπικές κοινωνίες τους, ο τότε αντιπρόεδρος της Αλκής, Ανδρέας Φαντούσης έτεινε χείρα βοηθείας στην ποδοσφαιρική ομάδα της Ανόρθωσης.
Συγκεκριμένα, ο παράγοντας της «Αθάνατης» με δική του πρωτοβουλία προσφέρθηκε στο να δανείσει στην ομάδα κάποια ρούχα για σκοπούς προπονήσεων.
«Mετά τον εκτοπισμό τα πλείστα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και πάρα πολλοί Βαρωσιώτες κατέληξαν στη Λάρνακα.
Με τούτο το δεδομένο εκεί επελέγη να εγκατασταθεί προσωρινά η έδρα του Συλλόγου.
Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε και η γειτνίαση με την ελεύθερη Αμμόχωστο, τα Κοκκινοχώρια, περιoχές προσφιλείς προς την Ανόρθωση, από τις οποίες προσέβλεπε σε βοήθεια και στήριξη.
Η προσωπικότητα του προέδρου Τάκη Πελεκάνου υπήρξε καταλυτική.
Ο γιατρός, όπως ήταν ευρύτερα γνωστός, κατάφερε παρά τις αντιξοότητες, να συγκρατήσει έναν πυρήνα γύρω από την Ανόρθωση.
Οι προσπάθειες που κατεβλήθησαν ήταν τιτάνιες.
Τον Νοέμβριο του 1974, μεταξύ άλλων ενεργειών, μετέβη και στην Αθήνα απευθύνοντας δραματική έκκληση για βοήθεια.
Σ’ εκείνα τα δίσεκτα και ψυχοφθόρα έτη, εν μέσω ειριπίων, σύσσωμα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου παρήγαγαν έργο αξιοθαύμαστο, προσέφεραν εαυτόν, υπηρεσίες μοναδικές, έπραξαν στο ακέραιο το καθήκον τους.
Ο παλαιός ποδοσφαιριστής της Ανόρθωσης Αντώνης Καράς, ένας άνθρωπος με κολοσσιαίο πάθος για το Σύλλογο προθυμοποιήθηκε να αναλάβει αφιλοκερδώς το πόστο του προπονητή και πήρε εν λευκώ την εντολή αναδιοργάνωσης της ομάδας.
Στο κάλεσμα της ανασυγκρότησης οι ποδοσφαιριστές απάντησαν με άκρατο ενθουσιασμό. Ταλαιπωρημένοι, ρακένδυτοι μα ομόθυμοι και με γιγαντωμένο πάθος, έθεσαν ως πρωταρχικό τους καθήκον τη σωτηρία της Ανόρθωσης.
Η πρώτη συνάθροιση των παικτών πραγματοποιήθηκε στις 22 Οκτωβρίου στο στάδιο ΓΣΖ.
Ως υποτυπώδη αποδυτήρια υποδείχθηκε στους ποδοσφαιριστές να χρησιμοποιήσουν ένα χώρο-παράπηγμα, εγκαταλελειμμένο και βρώμικο, ο οποίος ουσιωδώς λειτουργούσε ως δημόσια ουρητήρια, χωρίς εξωτερική πόρτα.
Αφού καθαρίστηκε, από τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. τοποθετήθηκε και μια πρόχειρη πόρτα.
Ελλείψη αθλητικού υλικού η Αλκή ήταν η μοναδική ομάδα, που έστερξε σε βοήθεια, προσφέροντας υπό μορφή δανεισμού μερικά παντελονάκια και κάλτσες στους ποδοσφαιριστές της Ανόρθωσης για τις ανάγκες των προπονήσεων.
Υπό αυτά τα δεδομένα εκ των ενόντων, επανεκκίνησε η δράση της ποδοσφαιρικής ομάδας».
