Το ποδόσφαιρο είναι γεμάτο ιστορίες ανθρώπων που νίκησαν την φτώχεια και τις δυσκολίες, αλλά η ζωή του Αλιρεζά Μπεϊρανβάντ ξεπερνά κάθε κινηματογραφικό σενάριο.
Ο 33χρονος Ιρανός τερματοφύλακας αποτελεί το απόλυτο σύμβολο ελπίδας και θυσίας.
Γεννημένος στην επαρχία Λορεστάν, ο Μπεϊρανβάντ ήταν ο μεγαλύτερος γιος μιας οικογένειας νομάδων της φυλής Λούρι.
Από μικρό παιδί εργάστηκε σκληρά ως βοσκός, φροντίζοντας τα ζώα της οικογένειας.
Στον ελεύθερο χρόνο του, έπαιζε ένα παραδοσιακό ιρανικό παιχνίδι που ονομάζεται «Dal Paran», το οποίο περιλάμβανε τη ρίψη πετρών σε μεγάλες αποστάσεις.
Αυτή η παιδική ενασχόληση, χωρίς να το γνωρίζει τότε, έθεσε τις βάσεις για τη μετέπειτα μυϊκή του ανάπτυξη και του χάρισε μια πρωτόγνωρη δύναμη στα χέρια και τα πόδια.
Χάρη σε αυτή τη μοναδική φυσιολογία, ο Μπεϊρανβάντ κατάφερε να μπει στο Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες δύο φορές στην καριέρα του για τις εξωπραγματικές του μεταβιβάσεις.
Η πρώτη φορά ήταν στις 11 Οκτωβρίου 2016, σε αγώνα των προκριματικών του Μουντιάλ κόντρα στη Νότια Κορέα, όταν εκτόξευσε τηνμπάλα με το χέρι στην ασύλληπτη απόσταση των 61 μέτρων και 26 εκατοστών.
Η δεύτερη εντυπωσιακή διάκριση ήρθε στις 17 Απριλίου 2019, παίζοντας για την Περσέπολις εναντίον της Ζομπ Αχάν, όταν πραγματοποίησε ένα ελεύθερο βολέ με το πόδι κατά το οποίο η μπάλα ταξίδεψε 78,14 μέτρα, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ που κατείχε ο Έντερσον της Μάντσεστερ Σίτι.
Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο εκδηλώθηκε στα δώδεκα του χρόνια, όταν γράφτηκε σε μια τοπική ομάδα, αρχικά ως επιθετικός και έπειτα ως τερματοφύλακας.
Ωστόσο, ο μεγαλύτερος εχθρός των ονείρων του ήταν ο ίδιος του ο πατέρας, ο οποίος θεωρούσε το ποδόσφαιρο χάσιμο χρόνου και, σε μια προσπάθεια να τον σταματήσει, του έσκιζε τα παπούτσια και τα γάντια.
Μην μπορώντας να δεχτεί αυτή την κατάσταση, ο δεκαπεντάχρονος τότε Αλιρεζά δανείστηκε χρήματα από έναν συγγενή και έφυγε κρυφά για την Τεχεράνη.
Η άφιξη στην πρωτεύουσα δεν έφερε την άμεση λύτρωση.
Χωρίς χρήματα, ο Μπεϊρανβάντ έζησε ως άστεγος, κοιμόταν στο δρόμο έξω από τα γραφεία ποδοσφαιρικών συλλόγων και γηπέδων στα οποία έκανε προπόνηση.
Για να επιβιώσει, εργάστηκε ως οδοκαθαριστής, ρακοσυλλέκτης, έπλενε αυτοκίνητα και έκανε διανομές φαγητού.
Ακόμα και όταν μια ομάδα του έδωσε τελικά την ευκαιρία, εκείνος συνέχισε να δουλεύει παράλληλα σε ένα εργοστάσιο για να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
Η δικαίωση όμως ήρθε.
Αγωνίστηκε στην Ευρώπη με τα χρώματα της Αντβέρπ στο Βέλγιο και της Μποαβίστα στην Πορτογαλία, πριν επιστρέψει στο Ιράν για λογαριασμό της Τράκτορ.
Με την εθνική ομάδα έχει γράψει χρυσές σελίδες, το 2018 απέκρουσε πέναλτι του Κριστιάνο, το 2022 αγωνίστηκε με σπασμένη μύτη και στο Μουντιάλ του 2026, αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης στο παιχνίδι απέναντι στο Βέλγιο.
