Την ίδια μέρα που έγινε η απόβαση των Ελλήνων στην Σμύρνη, έγινε και η απόβαση του Κεμάλ στην Σαμσούντα, φυσικά με τις ευλογίες των Άγγλων, οι οποίοι έπαιζαν διπλό παιχνίδι στην πλάτη των Ελλήνων, όπως έχει γίνει και τις περισσότερες φορές αν το δούμε ιστορικά.
Αυτοί που διαστρεβλώνουν την ιστορία μιλώντας για συνωστισμούς και για το γεγονός ότι κακοπερνούσαν οι τούρκοι και ότι ξεσηκώθηκαν ταξικά και όχι εθνικιστικά εναντίον των Ελλήνων είναι πολύ χειρότεροι απο τους τούρκους!
Σε όλους αυτούς λοιπόν να θυμίσουμε ότι οι Έλληνες υπέστησαν τρεις διωγμούς σε εκείνες τις περιοχές.
Το κίνημα των νεότουρκων το οποίο δημιούργηθηκε και με τις ευλογίες των γερμανών, στόχο είχε να διώξει όλους τους χριστιανούς απο την περιοχή, έλληνες, αρμένιους κτλ.
Σφαγές, βιασμούς, ληστείες, έπρεπε να υποστούν τα πάντα οι έλληνες και οι χριστιανοί γενικότερα.
Το κόμπλεξ κατωτερότητας των τούρκων και των μουσουλμάνων της περιοχής, μερικοί το βάφτισαν ταξική πάλη, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι το θέμα των τούρκων ήταν η εθνοκάθαρση.
Οι ελληνες αναγκαζόταν να υπηρετήσουν στον τουρκικό στρατό και στέλνονταν στα Αμελε Ταμπορού, ούτως ωστέ να αφανιστούν και να ξεχαστούν απο τις οικογένειές τους.
Έφτιαξαν τον πρώτο σιδηρόδρομο στην Ανατολία, δίνοντας το αίμα τους στην κυριολεξία, κάτω απο απάνθρωπες συνθήκες.
Η γενοκτονία των Ποντίων, των Αρμενίων και ολόκληρου του Ελληνισμού της Ανατολής δεν είναι μια μέρα για να θυμόμαστε τον χρόνο, είναι κάτι που δεν πρέπει να σβήσει απο την μνήμη μας… ΠΟΤΈ.
Όσο γι’αυτους που λένε ότι δεν είχαν καμιά δουλειά οι Έλληνες εκεί, ας καταλάβουν πρώτα ότι σ’εκείνες τις περιοχές υπήρχαν 3.000.000 Έλληνες… μια Ελλάδα ακόμα δηλαδή, την οποία και αφήσαμε να χαθεί μέσα απο την διχόνοια μας.
Η Ελλάδα αν έφτιαχνε τις αμυντικές ζώνες στις περιοχές που κατέκτησε και δεν κυνηγούσε τον Κεμάλ στην Άγκυρα, τώρα η ιστορία της θα ήταν εντελώς διαφορετική και φυσικά τον πατέρα των τούρκων όπως τον αποκαλούν, θα τον τιμωρούσαν οι ίδιοι οι τούρκοι, αφού θα είχε χάσει την Σμύρνη και τα παράλια, την Ανατολική Θράκη που την δώσαμε χωρίς μάχη αλλά και την μισή Κωνσταντινούπολη…
Αυτά όμως είναι μόνο λόγια και αφού η διχόνοια καταλάβαμε ότι δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα, μετέπειτα μάθαμε μια ζωή να υποχωρούμε.
Δεν ξεχνά κανένας Έλληνας τον ξεριζωμό του ελληνισμού!
Ο Πόντος δεν ξεχνά!
Η Γενοκτονία των Ποντιακού Ελληνισμού από τους Τούρκους αναγνωρίστηκε επισήμως το 1994 με νόμο από την Βουλή και έκτοτε η 19η Μαΐου τιμάται ως Ημέρα Μνήμης!