“Ποτέ δεν θα ξεχάσω τι έκανα με τον πρώτο μου μισθό.
Δεν αγόρασα ρούχα, ρολόγια, τίποτα για μένα.
Πήγα κατευθείαν να αγοράσω στην μητέρα μου ένα πλυντήριο ρούχων.
Έπλενε τα ρούχα στο χέρι και όταν της έδωσα το πλυντήριο, με αγκάλιασε πολύ σφιχτά .

Εκείνη την ημέρα, ένιωσα ότι άρχιζα να ανταποδίδω λίγο από όλα όσα είχαν κάνει οι γονείς μου για μένα.
Αγόρασα επίσης στον πατέρα μου ένα ποδήλατο.
Όχι αυτοκίνητο, αλλά ποδήλατο.
Γιατί στο σπίτι μας πάντα εκτιμούσαμε περισσότερο την χειρονομία παρά την πολυτέλεια.

Έτσι, παρόλο που έχω παίξει στα καλύτερα στάδια του κόσμου, ποτέ δεν ξέχασα από πού προέρχομαι.

Από ένα ταπεινό σπίτι, όπου η αγάπη μετριέται με την προσπάθεια. “

Ρομπέρτο Κάρλος