ΑρχικήΠοδοσφαιροΡόμπερτ Προσινέτσκι, ένας μεγάλος μπαλαδόρος

Ρόμπερτ Προσινέτσκι, ένας μεγάλος μπαλαδόρος

Όλες οι σημαντικές μπαλιές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών του Ερυθρού Αστέρα το ’91 περνούν μέσα από τα πόδια του Ρόμπερτ Προσινέτσκι.

Προσέξτε, έχει δύο πόδια… Δυνατά, αριστερά και δεξιά.

Εξαιρετική ενόραση παιχνιδιού, λίγο η πολύ μπροστά από όλους και εξαιρετικός ντρίμπλερ.

Καπνίζει 2/3 πακέτα τσιγάρα την ημέρα.

Δεν μπορείς να αποκλείσεις ότι θα πιει ένα ολόκληρο μπουκάλι ουίσκι.

Αλλά οι συμπαίκτες του δεν ενδιαφέρονται για δύο λόγους…

1) εξακολουθεί να τρέχει 12/13 χλμ ανά παιχνίδι.

2) Πάντα θέλει την μπάλα.

Δεν έχει σημασία αν είναι οι αμυντικοί δίπλα του, δεν έχει σημασία που τον μαρκάρουν δύο αμυντικοί…

Πάντα την θέλει και δύσκολα την χάνει.

Ο Ρομπέρτ Προσινέτσκι ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έβγαλε ποτέ η Γιουγκοσλαβία.

Ήταν αριστοκράτης της μπάλας, με ντρίπλα που θύμιζε ρομαντική εποχή.

Γεννήθηκε στη Γερμανία το 1969, αλλά όταν ήταν 10 ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στην Κρόατια.

Έτσι άρχισε το ταξίδι του σε μια ποδοσφαιρική διαδρομή γεμάτη εναλλαγές.

Το 1990, σε ηλικία 21 ετών, σκόραρε για τη Γιουγκοσλαβία στο Μουντιάλ της Ιταλίας.

Ήταν ήδη παγκόσμιος πρωταθλητής Κ20 και όλοι μιλούσαν για τον μαέστρο με τον ξανθό μαλλί.

Οκτώ χρόνια αργότερα, όταν η Κροατία είχε πλέον ανακηρυχθεί ανεξάρτητο κράτος, φόρεσε την φανέλα της στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στη Γαλλία.

Σκόραρε δύο φορές, απέναντι στην Τζαμάικα και στον μικρό τελικό με την Ολλανδία, χαρίζοντας στην Κροατία την τρίτη θέση.

Ο μόνος παίκτης που σκόραρε για δύο εθνικές ομάδες σε δύο Μουντιάλ.

Και ποτέ δεν έπαιξε για την Γερμανία, εκεί όπου γεννήθηκε.

Τελευταία Αρθρα

Atlantik, ένα απο τα θρυλικά στέκια της Πόλης

Ποιος ήταν ο "θειος Κλες", στην Πόλη της δεκαετίας του '40 και τι σχέση...

H απελευθέρωση της Καβάλας

Μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τα Χριστιανικά κράτη του Βαλκανικού Συνασπισμού (Σερβία,...

Άντζελο Ντι Λίβιο: ”Η Γιούβε του 1996 ήταν όνειρο”

«Ήταν πρωί και ήμουν στην παραλία στο Τζεσόλο με φίλους όταν χτύπησε το τηλέφωνό...

Η απελευθέρωση των Σερρών

Στις 29 Ιουνίου 1913 η πόλις των Σερρών μέσα από τις στάχτες και τα...

Παρομοια αρθρα

Άντζελο Ντι Λίβιο: ”Η Γιούβε του 1996 ήταν όνειρο”

«Ήταν πρωί και ήμουν στην παραλία στο Τζεσόλο με φίλους όταν χτύπησε το τηλέφωνό...

Αλιρεζά Μπεϊρανβάντ, η ζωή του Ιρανού τερματοφύλακα

Το ποδόσφαιρο είναι γεμάτο ιστορίες ανθρώπων που νίκησαν την φτώχεια και τις δυσκολίες, αλλά...

26 Ιουνίου 1992, η Δανία σηκώνει το Euro

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο πόλεμος μαινόταν στα Βαλκάνια, καθώς ο κόσμος...