«Στην Φλωρεντία έζησα δύο εποχές, την πρώτη δύσκολη μετά τον υποβιβασμό στη Β, μετά, όταν έφτασε ο κύριος Ρανιέρι, κατάφερε να ξαναχτίσει τα πάντα ξεκινώντας από τους νέους.
Πέρασε τέσσερα χρόνια στα μωβ, πετυχαίνοντας επιτυχίες που δεν είχαν επιτευχθεί ποτέ πριν.
Ο Claudio Ranieri εκείνη την ώρα ήταν στην ράμπα εκτόξευσης, μορφωμένος και επαγγελματίας άνθρωπος που προσπαθούσε να κατανοήσει τις καταστάσεις και πάντα υπερασπιζόταν την ομάδα από την σκληρή δημόσια κριτική.

Έφτανες στο τέλος της προπόνησης μαζί του, κατεστραμμένος.
Αλλά από εκείνη την περίοδο υπάρχει ειδικά ένας συμπαίκτης που θυμάμαι περισσότερο από τον καθένα.
Γκαμπριέλ Ομάρ Μπατιστούτα.

Η προπόνηση τελείωνε, οι δυο μας συνεχίζαμε για μια ώρα στο σκοτάδι.

Παίζαμε πέναλτι και ερχόταν οι οπαδοί να μας δουν μόνο για εκείνη την στιγμή.

Εμείς τους βάζαμε στο επίκεντρο.

Και οι δύο μεγαλώσαμε έτσι.
Και ο Bati-gol ήταν ένας σπουδαίος Αρχηγός”.

Φραντσέσκο Τόλντο