Στα 15 του, και αφού τον είχαν διώξει ήδη από πολλά σχολεία γιατί ήταν υπερβολικά αντιδραστικός (“με έχουν διώξει ακόμα κι από τα χειρότερα σχολεία στο Λονδίνο” έλεγε), έφυγε από το σπίτι του και πήγε μόνος του στο Παρίσι γιατί “πίστευα ότι εκεί πηγαίνουν όλοι οι καλλιτέχνες”.
Για να επιβιώσει έκανε τα πάντα, από μικροκλοπές (“έκλεβα βιβλία και τα μεταπουλούσα”) μέχρι εμφανίσεις με παρακμιακούς θιάσους με νάνους.
Έγραφε ποίηση και σενάρια και ήθελε να γίνει τζαζ μουσικός αλλά ανακάλυψε γρήγορα πως ήταν “ο χειρότερος τρομπετίστας του κόσμου”.
Όταν γύρισε στην Αγγλία αφοσιώθηκε στην κωμωδία, συνεργάστηκε με κάποια μέλη των Μόντι Πάιθον, απέκτησε δική του εκπομπή στο BBC και συμμετείχε σε μερικά από τα πιο διάσημα κωμικά σκετς της εποχής (ανάμεσα τους και ένα που περιγράφει ένα φανταστικό Αγγλία-Ουρουγουάη στο Γουέμπλεϊ).
Χάρη στο πολυαγαπημένο «Young Frankenstein» έγινε παγκοσμίως γνωστός.
Λίγοι όμως ξέρουν ότι μεγάλο μέρος του ρόλου του (πχ. η αλλαγή θέσης της καμπούρας) ήταν δικοί του αυτοσχεδιασμοί. Το αστείο περπάτημα του ενέπνευσε τους Aerosmith που έγραψαν το “Walk this way”.
Παρ’ότι έπασχε από θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια και είχε μια μύτη στραπατσαρισμένη από κάποιο καβγά στα νιάτα του, δεν έχανε ευκαιρία να αυτοσαρκαστεί:
“Είμαι ο μοναδικός ηθοποιός που μπορεί να παίξει σε θρίλερ χωρίς να χρειαστεί καθόλου μέικ-απ”.
Αν και είχε γίνει πλέον διάσημος σταρ αντιπαθούσε τη χλιδή και τα πάρτι του Χόλιγουντ και περνούσε την ώρα του παίζοντας μπάλα με Ιταλούς μετανάστες που δούλευαν ως σερβιτόροι. Σε μια επίσκεψη του στην Αυστραλία ο κινηματογραφικός παραγωγός που τον κάλεσε τον ρώτησε τι θέλει να δει όσο θα είναι εκεί, για να κάνει τις απαραίτητες κρατήσεις.
Του απάντησε πως ήθελε απλά να του βρει μια διαθέσιμη τοπική ομάδα για να παίξουν μπάλα μαζί με τους φίλους και συνεργάτες που ήταν μαζί του.
Το 1974 τον κάλεσαν να παίξει σε ένα φιλανθρωπικό φιλικό στη Γερμανία μαζί με τον θρύλο Γκίντερ Νέτσερ.
Ο Νέτσερ έλεγε μετά τo ματς ότι δεν μπορούσε να σταματήσει να γελάει με τα τερτίπια του συμπαίκτη του.
Ο Μάρτι Φέλντμαν βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του στο Μεξικό το 1985, όπου βρισκόταν για τα γυρίσματα μιας ταινίας.
Η πιο γνωστή θεωρία λέει ότι έπαθε ανακοπή μετά από τροφική δηλητηρίαση από οστρακοειδή.
Ήταν μόλις 48 ετών.
