«Το τέλος με την Ίντερ δεν ήταν απλώς μια ποδοσφαιρική ιστορία.

Δύο μέρες μετά το καθοριστικό ματς με την Έμπολι, αυτό που μας πήρε την πρόκριση για το Champions League, ο αδερφός μου ο Μαρτσέλο έφυγε από την ζωή, τον κρατούσε από το χέρι μέχρι το τέλος η μανούλα μου.

Την επόμενη μέρα η δήλωση της Ίντερ που με ευχαριστεί και με άφησε ελεύθερο. Οικογενειακό πένθος, ένας από τους μεγαλύτερους πόνους της ζωής μου και μετά απόλυση. Συνεχίζουμε να γιορτάζουμε τα γενέθλιά του σήμερα, κάθε χρόνο, με τον δικό μας τρόπο, με τον δικό του τρόπο.

Στις 15 Ιουνίου, με τη μητέρα μου, τα αγαπημένα μου πρόσωπα και τους παλιούς μου φίλους, όλοι μαζεμένοι στο Montaione.

Ένα πάρτι εμπνευσμένο από το Isle of Wight, που δημιούργησε ο αδερφός μου για τα τελευταία του γενέθλια, το 2018, όταν συγκέντρωσε όσο το δυνατόν περισσότερους φίλους και ήθελε να δώσει σε όλους ένα σημαντικό μήνυμα, η ζωή δεν έχει νόημα χωρίς φιλία.

Μετά το θάνατό του, η οικογένειά μου ήθελε αυτό το γεγονός να συνεχιστεί για τα επόμενα χρόνια.

Ένας ωραίος τρόπος να θυμάστε τον Μαρτσέλο και να συνεχίσετε το μήνυμά του.

Άντρες και γυναίκες, παιδιά και σκύλοι, όλοι αυστηρά ντυμένοι σαν παιδιά λουλουδιών σε στιλ της δεκαετίας του 1960, με λαμπερές περούκες, μπαντάνες, σαγιονάρες και χαβανέζικα κολιέ.

Για να χαρεί η ψυχούλα του!