Ο Θανάσης Μπέμπης (Βοτανικός, Αθήνα, 26 Ιουνίου 1928 – 23 Ιουλίου 2017) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής.
Ξεκίνησε το άθλημα από τα Πράσινα Πουλιά Πετραλώνων, για να μετακινηθεί στον γειτονικό Ακράτητο και τον Φωστήρα Ταύρου το 1947.

Στον Ολυμπιακό Πειραιώς εντάχθηκε την επόμενη χρονιά, με διετή όμως αποκλεισμό από επίσημες αναμετρήσεις εξαιτίας της μη συναίνεσης του αθηναϊκού συλλόγου.

Εξαιρουμένης της αγωνιστικής περιόδου 1953-54, όπου διαφωνώντας για οικονομικά ζητήματα με τη διοίκηση επέστρεψε στον Ακράτητο, παρέμεινε στέλεχος των Ερυθρόλευκων έως το 1963.

Σε αυτούς, διακρίθηκε από τη θέση του μεσοεπιθετικού και τα τελευταία χρόνια ως καθαρόαιμος παίκτης κέντρου.

Συνέχισε μέχρι το 1965 στον Βύζαντα Μεγάρων στην Β΄ Εθνική κατηγορία, κατακτώντας το 1964-65 το πρωτάθλημα.

Το 1965-66 αγωνίστηκε ως παίκτης-προπονητής στον Αργοναύτη Πειραιά της Β´ Εθνικής και το 1966 εγκατέλειψε την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής.

Κατέχει το ρεκόρ του παίκτη με τις περισσότερες παρουσίες σε τελικούς του κυπέλλου Ελλάδας, έχοντας 10.

Το τρόπαιο κατέκτησε τις 8, αν και μόνο τη χρονιά 1955-56 βρέθηκε από την ηττημένη πλευρά, καθώς την 1961-62 (προτελευταία του) ο τελικός διακόπηκε χωρίς να αναδειχθεί κυπελλούχος.

Η συμμετοχή του ωστόσο σε 9 νικηφόρες διοργανώσεις για τον Ολυμπιακό, κατατάσσουν τον Μπέμπη ως κορυφαίο του θεσμού μαζί με τον συμπαίκτη του, Ηλία Ρωσίδη.
Χρίστηκε 17 φορές διεθνής με την Ανδρών Ελλάδας σημειώνοντας ένα τέρμα.

Την πρώτη του εμφάνιση πραγματοποίησε στις 17 Φεβρουαρίου 1950 κατά τον εκτός έδρας αγώνα με την Αίγυπτο, για τα πλαίσια του Κυπέλλου Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου, όπου ο τεχνικός Κώστας Νεγρεπόντης τον χρησιμοποίησε ως αλλαγή από το ημίχρονο αντί του Λάμπη Σεραφείδη.
Κατέκτησε…

6 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1951, 1955, 1956, 1957, 1958 και 1959
9 Κύπελλα Ελλάδας: 1951, 1952, 1953, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961 (χωρίς συμμετοχή στον τελικό) και 1963
8 Πρωταθλήματα ΕΠΣ Πειραιώς: 1951, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957, 1958 και 1959
1 Βαλκανικό Κύπελλο: 1963