Στο Reggiolo, στη Via Vallicella, γεννήθηκε ο Carlo Ancelotti… ο Carlo Erminio Ancelotti, όπως ο παππούς του.
Ο πατέρας Τζουζέπε δουλεύει στη γη, είναι αγρότης και κτηνοτρόφος.
Ο Κάρλο σηκώνει το βλέμμα του στον ιδιοκτήτη της γης όταν έρχεται να μοιράσει τη σοδειά και τα ζώα, τραβάει μια γραμμή στο σιτάρι, αυτό είναι δικό μου και αυτό είναι δικό σου, μετά διαλέγει για τον εαυτό του τα πιο παχιά, όπως διαλέγει και τα πουλάρια.
Η ζωή είναι αυτή τότε, λοιπόν, σαν ένας μεγάλος κύκλος στη μεσαία γραμμή, χρειάζεται αντοχή, κοινή λογική, προσπάθεια και μεγάλη προσοχή για να την ακολουθήσει και να τα καταφέρει.
Υπάρχει ένας χαμηλός τοίχος, σε εκείνο το δρόμο, που για τον Carlo ως παιδί μοιάζει λίγο με τον φράκτη του Leopardi, ένα σύνορο που οριοθετεί μια ειδυλλιακή πραγματικότητα, που προστατεύει από τους κινδύνους του κόσμου στην άλλη πλευρά.
Αλλά, σε αντίθεση με τον φράχτη στο «The Infinite», μπορείς να τον χτυπάς με την μπάλα όλη μέρα, σαν να ήθελε η μοίρα να δώσει μια μικρή προεπισκόπηση του τι θα συμβεί σε λίγα χρόνια, με έναν Σουηδό κύριο ονόματι Nils που θα απαιτήσει παίκτες εργάτες ακόμα και από επαγγελματίες με χρόνια στην Serie A πίσω τους.
«Αν ως αγόρι, όταν ζούσα σε μια φάρμα στην Εμίλια-Ρομάνια, με ρωτούσαν τι περίμενα από το μέλλον, θα απαντούσα ότι ήθελα απλώς να παίξω ποδόσφαιρο.
Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ ότι ήμασταν φτωχοί αλλά ευτυχισμένοι και ότι οι γονείς μου ήταν αυτοί που μου έδωσαν τα θεμέλια πολλών διδασκαλιών όπως ο σεβασμός, η πίστη, η αξία των χρημάτων και η σκληρή δουλειά, η σημασία της οικογένειας.
Γεννημένος στις 10 Ιουνίου 1959 στο Reggiolo, έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης με Μίλαν και Ρεάλ.
Χωρίς να παραμελούμε θριάμβους σε Αγγλία, Γαλλία, Κύπελλα Ευρώπης και ατομικά έπαθλα. Μπράβο Καρλέτο.
