«Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006;

Είναι η μεγαλύτερη μου λύπη.

Ο ημιτελικός κόντρα στην Ιταλία είναι ακόμα στο μυαλό μου σήμερα.

Ήξερα τα πάντα γι’ αυτούς, τους ήξερα από καρδιάς.

Πρέπει να έχω δει εκατοντάδες βίντεο τις μέρες πριν τον αγώνα.

Έβαλα τα αγόρια μου να μελετήσουν τις κινήσεις της εθνικής ομάδας του Λίπι, τους μεμονωμένους παίκτες και τα χαρακτηριστικά τους.

Αποδείχθηκε ότι όλοι μπορούσαν να συγκρατηθούν στις κινήσεις και τα παιχνίδια τους, εκτός από έναν… τον Αντρέα Πίρλο.

Ήταν ικανός να εφεύρει οτιδήποτε ανά πάσα στιγμή και ως εκ τούτου έπρεπε να τον κρατήσουμε μακριά από τα τελευταία 25 μέτρα της περιοχής μας.

Με ανησυχούσαν μόνο δύο πράγματα, ο Πίρλο και η αντεπίθεση των Ατζούρι.

Είναι πρώτοι σε αυτό.

Συνέστησα στην ομάδα να παίξει πιο προσεκτικά, να μην υπερεκτείνεται, γιατί η Ιταλία είχε πάντα ένα ποδοσφαιρικό δόγμα, το οποίο βασίζεται στην άμυνα και τις αντεπιθέσεις.

Η ομάδα ήταν καλή, στην πραγματικότητα κάναμε ένα πολύ πιο προσεκτικό ματς από τους άλλους στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ ακόμα δημιουργούσαμε πολλές ευκαίριες.

Αλλά μετά έφτασε η ιδιοφυΐα του Πίρλο και ανέτρεψε τα σχέδιά μας.

Μια μαγεία που δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις.

Αυτή η ασίστ ήταν θεαματική και πρέπει να πω ότι ο Γκρόσο έπαιξε το ρόλο του.

Μετά το 0-1 η ομάδα έχασε την ισορροπία της και σε εκείνο το σημείο ήξερα ότι θα μας χτυπούσαν στην αντεπίθεση.

Η άμυνα της Ιταλίας υποχώρησε ακόμη περισσότερο.

Μπορούσαμε μόνο να πάμε έξω απο την περιοχή, αφού έμειναν πολύ λίγα μέτρα.

Δεν περίμεναν κάτι άλλο, το έβλεπα στα βλέμματά τους.

Μια ακόμα αντεπίθεση ήταν αρκετή και το γκολ ήρθε, 0-2.

Μετά το τελευταίο σφύριγμα ο Μπάλακ μου είπε αυτά τα λόγια…

«Οι σκέψεις σου ήταν σωστές κύριε…» και ξέσπασε σε κλάματα».

Γιούργκεν Κλίνσμαν