Όταν η Maquina της Ρίβερ Πλέιτ κέρδισε τέσσερα πρωταθλήματα Αργεντινής από το 1941 έως το 1947, ξεχώρισε για ένα ποδόσφαιρο που συνδύαζε τεχνική και δυναμισμό με εξαιρετικά αποτελέσματα πάντα.
Σε αυτή την ομάδα σίγουρα δεν έλειπαν οι πρωταθλητές, δεδομένου ότι έπαιξαν εκεί οι διάφοροι Labruna (σκόρερ της ομάδας), Pedernera (είδωλο κάποιου Di Stefano) και ένας νεαρός Di Stefano (αν και στο τελευταίο μέρος του κύκλου της Maquina).
Υπήρχε όμως ένας ποδοσφαιριστής που ξεχώριζε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον ως τεχνικός ηγέτης, για την ικανότητά του να ακτινοβολεί σε όλο το μέτωπο της επίθεσης και να παίρνει το παιχνίδι πάνω του με την ιδιοφυΐα του.
Αυτός ο παίκτης, με το παρατσούκλι Charro, ονομαζόταν José Manuel Moreno και εξακολουθεί να θεωρείται σήμερα ως ένας από τους καλύτερους Αργεντινούς παίκτες όλων των εποχών, τόσο πολύ που το IFFHS, ένα από τα κύρια ποδοσφαιρικά όργανα, τον καθήρεσε μεταξύ των ισχυρότερων ποδοσφαιριστών του 20ου αιώνα, κατατάσσοντάς τον μόνο πίσω από τους Ντι Στέφανο και τον Μαραντόνα στους συμπατριώτες του.
Αυτός ο θρύλος του αργεντίνικου ποδοσφαίρου, ικανός μεταξύ άλλων να κερδίσει δύο Copa America (ένα εκ των οποίων ως MVP το 1947), ήταν ένας από τους κύριους ηγέτες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου τη δεκαετία του 1940, ακολουθώντας τα κατορθώματα επιφανών προκατόχων όπως ο Έκτορ Σκαρόνε και ο Τζουζέπε Mεάτσα και εξακολουθεί να αναγνωρίζεται σήμερα ως πραγματικός θεσμός του ποδοσφαίρου της Νότιας Αμερικής.
José Manuel Moreno, ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της Νότιας Αμερικής,
Μεγάλε Charro!

Ο Χοσέ Μανουέλ Μορένο Φερνάντες (γεννημένος στις 3 Αυγούστου 1916 - ημερομηνία θανάτου 26 Αυγούστου 1978), προσωνύμιο El Charro, ήταν Αργεντινος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε σε πολλούς συλλόγους στην Αργεντινή, το Μεξικό, τη Χιλή και την Κολομβία.
Για πολλούς που τον είδαν να παίζει, είναι ένας από τους κορυφαίους του αθλήματος όλων των εποχών, ακόμη και συγκρινόμενος με τους Πελέ, Ντιέγκο Μαραντόνα και Αλφρέδο Ντι Στέφανο και ο πρώτος (ακολούθησαν άλλοι οκτώ μετά από τουλάχιστον μισό αιώνα) ποδοσφαιριστής που έχει κερδίσει τίτλους πρωταθλήματος σε τέσσερις διαφορετικές χώρες.

Ο Μορένο ήταν μέλος της ομάδας Ρίβερ Πλέιτ, γνωστής ως La Máquina, η οποία κυριάρχησε στην Αργεντινή τη δεκαετία του 1940 και ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Αργεντινής με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα της Νότιας Αμερικής το 1941 και το 1947 (το τωρινό Κόπα Αμέρικα), επιλεγόμενος στο τελευταίο ως ο καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης.

Θεωρούνταν ως πλήρης παίκτης που η παρουσία του έκανε μεγάλη διαφορά στις ομάδες που αγωνιζόταν.
Το 1999 ψηφίστηκε ως 5ος καλύτερος παίκτης της Νότιας Αμερικής και μεταξύ των 25 καλύτερων του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
 Διέθετε υψηλή τεχνική, μεγάλη διορατικότητα και ήταν εξαιρετικά επικίνδυνος στην μεγάλη περιοχή, τόσο με τα πόδια όσο και με το κεφάλι.
 Αποτελούσε τον καλύτερο συνδυασμό δύναμης και τεχνικής.
Παρά τις φήμες για το ποτό, το κάπνισμα και την έλλειψη επαρκούς προπόνησης (στοιχεία αληθή που ο ίδιος ουδέποτε διέψευσε), ο Μορένο ήταν γνωστός και για την καλή φυσική του κατάσταση, γεγονός που του επέτρεψε να παίζει επαγγελματικά σε υψηλό επίπεδο και μετά τα 40 του χρόνια.