«Εύχομαι συχνά να είχα πεθάνει, αλλά δεν έχω τις ''μπάλες'' για να αυτοκτονήσω.
Μακάρι να κατέληγαν όλα  έτσι, παράδεισος ή ίσως κόλαση.
Προτιμώ να πάω στον παράδεισο, με τον Θεό να μου λέει...
 "Γεια σου Γκάζα, πώς είσαι;"
Θα ήθελα να με αποτεφρώσουν και τις στάχτες μου να τις σκορπίσουν στο St James' Park.
Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι τα πέταξα όλα, όπως νομίζουν ότι έκανε ο Τζορτζ Μπεστ.
Πιστεύουν ότι θα μπορούσα να είχα κάνει πολλά περισσότερα με το ταλέντο μου αν δεν ήμουν τόσο μεθυσμένος και ανόητος.
Εγώ νομίζω το αντίθετο.
Νομίζω ότι έχω πάρει πολλά περισσότερα από όσα περίμενα, λαμβάνοντας υπόψη ότι έχω κολλήσει σε αυτό το σώμα και σε αυτό το τρελό κεφάλι.
Θα είχα κάνει πολύ λιγότερα στη ζωή μου αν δεν ήταν το ποδόσφαιρο.
Είμαι επίσης έκπληκτος απ'το πόσο καιρό έπαιξα, δεδομένων όλων των προβλημάτων μου.
Όλοι γνωρίζουν για το ποτό, αλλά λίγοι έχουν επίγνωση των ψυχικών διαταραχών και της κατάθλιψης που το έχουν πυροδοτήσει.
Πραγματικά δεν μετανιώνω που πίνω.
Επειδή ξέρω ότι θα το έκανα ξανά, οπότε γιατί να το μετανιώσω;
Δεν μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα που έχουν συμβεί.
Και σίγουρα δεν μετανιώνω για τίποτα για την ποδοσφαιρική μου καριέρα.
Νομίζω ότι ήταν λαμπρή, πολύ περισσότερο από ό,τι θα μπορούσα να ελπίζω ποτέ.
Θεωρώ τον εαυτό μου ως δύο ανθρώπους: τον Gazza και τον Paul Gascoigne.
Ο Paul Gascoigne είναι ο ευαίσθητος, ευγενικός, γενναιόδωρος, στοχαστικός, έστω και λίγο βαρετός.
Ο Gazza ήταν ανόητος αλλά πολύ αστείος.
Νομίζω ότι η φάση της ζωής μου μπορεί να έχει τελειώσει.
Τουλάχιστον μέχρι να ξανακάνω κάτι ανόητο».
 Paul Gascoigne