Το Μπέλφαστ, όπως και όλη η Βόρεια Ιρλανδία, υπήρξε για αιώνες (και δυστυχώς κατά καιρούς εξακολουθεί να είναι) το σκηνικό συνεχών συγκρούσεων και εντάσεων μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών.
Και παρόλο που οι γονείς του δεν ηταν καθόλου φανατικοί -σε αντίθεση με τον παππού του, προτεστάντη Πρεσβυτέριο και πρόεδρο της στοάς της γειτονιάς- ο Τζορτζ τυχαίνει να συμμετέχει συχνά σε θρησκευτικές τελετές.
Όπως αυτή της 12ης Ιουλίου, όταν οι Προτεστάντες γιορτάζουν την επέτειο της μάχης του Μπόιν (1690), που έδωσε τη νίκη στον Γουλιέλμο Γ' του Οραντζ επί του Καθολικού Ιάκωβου Β'.
Εκείνη την ημέρα, προσβολές και απειλές θα ''συναντήσει'' στους δρόμους του Μπέλφαστ, μερικές φορές ακόμη και μπουκάλια και πέτρες.
Πάνω κάτω το ίδιο συμβαίνει όταν ένας Προτεστάντης περνά από γειτονιές που κατοικούνται από καθολικούς και το αντίστροφο.
Κι'ας το κάνει από ανάγκη, αν πρέπει να περνάει καθημερινά για να πάει στη δουλειά.
Για να μην αναφερθούν τα επεισόδια σε σχολεία, αθλητικούς συλλόγους, εργοτάξια, αδύνατο να φανταστείς Προτεστάντες και Καθολικούς μαζί.
Ο Τζορτζ βιώνει αυτή τη δυναμική στο πετσί του, δεδομένου ότι για να φτάσει στο σχολείο, το Grosvenor Protestant School, αναγκάζεται να παρελάσει μέσα από «εχθρικό έδαφος».
Κάθε μέρα πρέπει να ανέχεται τις προσβολές, τα σχόλια και τα βλέμματα.
Πρέπει να πιέσει τον εαυτό του να μην αντιδράσει.
Ώσπου, ένα πρωί, αναπτύσσει ένα σχέδιο για να αποφύγει τους ανταγωνιστές, κάτι που θα κάνει λίγα χρόνια αργότερα με τους αντίπαλους αμυντικούς.
Η στρατηγική είναι απλή, περιλαμβάνει το κρύψιμο στους θάμνους και τον χαμηλό τοίχο κοντά στη στάση του λεωφορείου και μετά το σπριντ, την προσπέρασή τους και την επιβίβαση στο λεωφορείο μόλις ο οδηγός βάλει τον κινητήρα σε λειτουργία.
Οι Καθολικοί είναι οι αμυντικοί, η διαδρομή είναι το γήπεδο και το λεωφορείο είναι το τέρμα του αντιπάλου, αφήνοντας τη φαντασία να πετάξει λίγο, όλα μοιάζουν.
 Η μπάλα λείπει, αλλά το να την προσθέσει στα πόδια του θα είναι ένα παιδικό παιχνίδι...

«Ο Τζορτζ Μπεστ στην πρώτη του προπόνηση στον Παράδεισο, παίζοντας από το δεξί άκρο ζάλισε τον Θεό, δυστυχώς τοποθετήθηκε σαν αριστερό μπακ.
Μακάρι να κρατούσε μια θέση στην ομάδα του.
Ο Μπεστ, όχι ο Θεός…»
Éric Cantona

«Η ομιλία στην ομάδα ήταν πολύ απλή.
Το μόνο που έλεγα ήταν... «Δώστε την μπάλα στον Τζορτζ Μπεστ όσο πιο γρήγορα γίνεται»...»
Ματ Μπάσμπι

«Ακόμη και ως τύφλα μεθυσμένος, χωμένος στο έδαφος αναίσθητος και με μόνο ένα πόδι, θα επέλεγα πάντα τον Τζορτζ Μπεστ δίπλα μου στο γήπεδο...»
Σερ Μπόμπι Τσάρλτον

Πιθανώς ο καλύτερος Βρετανός ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, σίγουρα ο πιο εμβληματικός όλων των εποχών.
Ο Τζορτζ Μπεστ!

«Όταν φύγω, ελπίζω ο κόσμος να ξεχάσει όλες τις μαλακ... και να θυμάται μόνο το τι έκανα παίζοντας ποδόσφαιρο», είπε.

"Ο Πελέ είπε ότι ήμουν ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο όταν έπαιζα;
Αυτό είναι το τελευταίο μου αντίο στη ζωή..."