Μια Τετάρτη μετά την προπόνηση, ο Cellino με πήρε τηλέφωνο και μου είπε... «Έλα, ας πάρουμε ένα ιδιωτικό αεροπλάνο και ας πάμε στη Γαλλία να δούμε ένα αγόρι που τελειώνει το συμβόλαιο του εκεί». Είδα το παιχνίδι και στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου με ρώτησε τι γνώμη είχα γι'αυτόν τον παίκτη. Απάντησα... «Μπα, υπάρχουν πολλοί παίκτες σαν κι'αυτόν στην Ιταλία. Επομένως, δεν έχει νόημα να έρθουμε στη Γαλλία για να πάρουμε έναν τέτοιο παίκτη. Ξέχνα το. Αν ήταν στο χέρι μου, θα έπαιρνα αυτόν τον άλλο τύπο, δεν ξέρω το όνομά του. Αλλά αυτός, κατά τη γνώμη μου, αν το δουλέψουμε, γίνεται σημαντικός παίκτης». Και μου απαντά... "Ποιος; Αυτός;" Ήταν ένα αγόρι που έκανε το ντεμπούτο του απευθείας απο τις ακαδημίες των Καννών. Το παιχνίδι τελείωσε και ο Cellino μου είπε... "Περίμενε, μπορείς να φας μια μπαγκέτα, έρχομαι αμέσως". Το γήπεδο άδειασε και έμεινα μόνος στο γήπεδο νομίζοντας ότι ο πρόεδρος χάθηκε. Κάποια στιγμή, μετά από μια ώρα, έφτασε και μου είπε... «Πάμε, μας περιμένει το αεροπλάνο». Ενώ ήμασταν στο αεροπλάνο για Κάλιαρι, μου αποκάλυψε... "Ω, παρεμπιπτόντως. Πήρα αυτόν τον παίκτη." Απάντησα... "Πόσα πλήρωσες, με συγχωρείς;" Μου είπε το ποσό, που ήταν σημαντικό νούμερο για ένα νεαρό αγόρι. Νομίζω περίπου 800 εκατομμύρια λιρέτες. Ήμουν λίγο έκπληκτος γιατί το να ξοδέψω αυτό το ποσό νόμιζα ότι ήταν υπερβολικό, αλλά με καθησύχασε: «Τον αγόρασα γιατί τον είδα πεπεισμένο και πιστεύω σε αυτό που βλέπω». Αυτός ο παίκτης λεγόταν Τζόναθαν Ζεμπινά και τον πουλήσαμε την επόμενη χρονιά για 20 δισεκατομμύρια λιρέτες στη Ρόμα. ...Και αυτό αντιπροσώπευε ένα από τα πολλά κέρδη κεφαλαίου που πετύχαμε». Τζιαμπιέρο Βεντούρα
