Έζησα μικρή στην πόλη Γκέτιγκεν,
στη Γερμανία. Μια μέρα, η μητέρα,

είπε σ’ εμένα και στον αδερφό μου,
το Στέφανο, ότι θα πάμε

ένα μακρινό ταξίδι σε μια ωραία
πόλη που την έλεγαν Σμύρνη.

(σ.σ. μετά από πρόσκληση
του Ελευθερίου Βενιζέλου,

ο πατέρας της,
καθηγητής μαθηματικής επιστήμης
Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή,

ανέλαβε να οργανώσει
το Ιωνικό Πανεπιστήμιο.)

Εγκατασταθήκαμε σε ένα σπίτι
στη συνοικία Μπουζά.

Για να τελειοποιήσω τα ελληνικά μου,
ο πατέρας με έγραψε σ’ ένα ελληνικό
δημοτικό σχολείο.

Ο δάσκαλος τού είπε: ”Δε μπορώ
να βάλω την κόρη ενός Καραθεοδωρή
στην Α΄ τάξη. Θα τη βάλω στη Β’. ”

Έτσι λοιπόν, πήδηξα,
ελέω Καραθεοδωρή, μια τάξη.

Εντύπωση
μου έκανε ο σεβασμός και η αγάπη
που έδειχνε ο κόσμος στη μητέρα
και στον πατέρα μου.

Μια μέρα, μας είπε θορυβημένος ότι
θα πηγαίναμε στη Σάμο για… εκδρομή
και ότι θα μέναμε σ’ ένα σπίτι
που είχε νοικιάσει.

Έτσι κι έγινε.

Μετά από τρεις μέρες έπεσε
στα χέρια των Τούρκων η Σμύρνη.

Ο πατέρας μου
έφυγε από τους τελευταίους.

Αγαπούσε την πατρίδα.
Στο σπίτι μιλούσαμε μόνο ελληνικά.

Αισθανόταν περήφανος που ήταν
Έλληνας.

Μια καλοκαιρινή μέρα του 1932,
καθόμασταν στη βεράντα
του σπιτιού μας, στο Μόναχο,

όταν ήρθε μια επιστολή από το
Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας.

Η επιστολή αυτή, που την υπέγραφε
ένας διοικητικός υπάλληλος,

πληροφορούσε τον πατέρα μου
ότι παύεται από τη θέση
του κυβερνητικού επιτρόπου

των Πανεπιστημίων
Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Θυμάμαι ότι ο διορισμός του
στη θέση αυτή, είχε την υπογραφή
του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Η απόλυσή του από την κυβέρνηση
του Αλέξανδρου Παπαναστασίου είχε
την υπογραφή ενός γραμματέως γ’.

Ο πατέρας στεναχωρήθηκε πολύ
γιατί αφιλοκερδώς βοηθούσε πάντα
το ελληνικό κράτος.

Τρεις φορές του έγινε πρόταση
από πρωτοκλασάτα Πανεπιστήμια
των Η.Π.Α για να διδάξει σε αυτά.

Θυμάμαι ότι έλεγε στη μητέρα:

”Δε θέλω τα παιδιά
να πάρουν αμερικανική αγωγή.”

Δέσποινα Ροδοπούλου – Καραθεοδωρή

Το 1950, έφυγε από τη ζωή
ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή.

Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΊΑ
Περιοδικό ΙΣΤΟΡΙΚΑ